Waarom gorilla’s zich op de borst slaan

Vraag een willekeurig persoon om een gorilla na te doen en hij zal zich direct met de vuisten op de borst slaan. Het typische gedrag van deze indrukwekkende apen werd extra bekend dankzij de iconische film King Kong die in 1933 uitkwam. De film – wereldberoemd geworden dankzij de voor die tijd spectaculaire special effects – ging over een reusachtige gorilla die verliefd werd op een mooie dame. Dankzij films als deze, en al die andere talloze films met gorilla’s, is het borstroffelen een symbool geworden van imponerend gedrag.

Tot voor kort hadden wetenschappers wel vermoedens waarom gorilla’s zich op de borst roffelen, maar echt onderzoek was er nooit naar gedaan. Tot primatoloog Edward Wright en zijn team de berggorilla’s in het Volcanoes National Park in Rwanda gedurende een drieduizend uur durend onderzoek observeerden. Met behulp van audioapparatuur legden ze de geluidsfrequentie van de borstslagen vast, net als het aantal slagen en de hoeveel tijd die de aap aan het roffelen was. Dit vergeleken ze met de omvang en het gewicht van de verschillende mannetjes.

Communiceren met borstgeroffel

Uit het onderzoek bleek dat de grotere mannetjes een lager geluid produceren dan de kleinere. Op die manier kunnen mannetjes, zonder elkaar te zien, eventuele concurrenten laten weten met wat voor een tegenstander ze te maken hebben. Uit eerder onderzoek was al gebleken dat de grootte van de gorilla van invloed is op de status en kans op voortplanting en nu weten wetenschappers dat ze dat via het borstgeroffel kunnen communiceren, zelfs op afstand. Of het vrouwtjes ook verleid tot het op zoek gaan naar de maker van een indrukwekkende roffel is nog niet bekend. Wel weten de wetenschappers dat de mannelijke zilverrug vaker op zijn borst roffelt als er vruchtbare vrouwtjes in zijn groep zitten die willen paren. Hoogstwaarschijnlijk kunnen gorilla’s elkaar onderling ook herkennen aan hun roffel.

Waarom gorilla's zich op de borst slaan

De reden dat het geluid van de grotere gorilla’s lager is dan die van de kleinere, komt waarschijnlijk doordat gorilla’s met een grote omvang ook een grotere luchtzak bij hun strottenhoofd hebben. Dankzij King Kong is er trouwens ook een misverstand over de manier waarop de gorilla’s zich op de borst slaan. Dit doen ze niet met hun vuisten, maar ze vormen een soort kommetje met hun handen. Waardoor het geluid beter overkomt. Tijdens het roffelen gaan ze staan. Niet zozeer om te imponeren, maar om te zorgen dat het geluid ook over een lange afstand is te horen.

Op de borst slaan voorkomt een gevecht

Dit laatste is heel belangrijk, want dankzij het borstroffelen worden veel gevechten tussen mannetjes voorkomen. Zelfs voor de grootste zilverrug brengt een gevecht ernstige risico’s met zich mee en voorkomen is beter dan genezen. Dankzij de borstroffel kan een potentiele concurrent nog eens goed nadenken of hij die uitdaging wel aan wil gaan!